emre çolak ~ sakso gibi bir şey.

Sağ elimi başıma doğru götürüp hafifçe kaşıdım. Gözlerimi deviriyordum ama o hala bana bakıyordu. Aslında o da ne yapçağını bilmiyordu. Yavaşça kumandaya uzandım, televizyonu açmak istedim. Ters ters baktığını gördüm ve korkup kumandayı fırlattım. Bişi demedim. Bir müddet daha o pozisyonda sessiz durduk. Sonra düşünür pozisyonda düşünmemeye başladım. Bu tavrım onu sinirlendiriyodu sanırım ama farkında değildim. Aniden yerini değiştirdi ve artık bana bakmıyordu. Bu durum ona bakmamı sağlamıştı. Bir süre onun esnek vücudunu izledim. Bir bakıma ona hayrandım ama bi bakıma da ondan tiksiniyodum. Onla yaşadıklarımız geldi aklıma, sanırım anladı ki yanıma yaklaşmaya başladı. Bilgisayar başına geçtim, arkamdaydı. Başka şeyler düşünmek istiyordum, meşgul etmek istiyordum kendimi. Ama sırnaşmaya çalışıyordu, anlamıştım. Masa üstündeki tuvalet kağıdından bi parça kopartıp terimi sildim ve tuvalet kağıdının ne kadar işlevsel bişi olduğu üzerine küçük bi tez hazırlamaya başladım kafamda. Hem bokunu siliyodu millet bu güzide şeye hem terini. Daha burda sayamayacağım bir çok işlevi de var hatta. Ben tezimi hazırlarken aniden ayaklarımın arasına girmişti. “SİKTİRGİT MNAKODUM KEDİSİ” diyip bastım tekmeyi. Sinirlerim bozulmuştu, tezim yarıda kalmıştı. Sıcaktı,of.

evden çıkmış okula gitmek için yürüyosun. kafanda okula yetişmek var. yürürken başka şeyler düşünüyosun. aklına ev kirası, harç parası. sevgiliyle olan sorunlar vs.vs. bir anda hepsi geliveriyo. için sıkılıyo. doğru dürüst kahvaltı edememişsin. gökyüzüne bakıyosun of çekiyosun. gelecek kaygısına düşüyosun. hava soğuk, üşüyosun. kafanda binlerce şey dönüp duruyo. sonra elini cebine atıyosun ve sigara paketi geliyo eline. çıkartıyosun içinden son dal sigaranı alıyosun. sigaranı yakıyosun ve kafandaki binlerce şey o anda yok olup gidiyo. dumanı ciğerlerinde hissediyosun ve sonra bütün kötülükleri dışarı veriyosun. sigara sadece sigara değildir. başka şeylerdir. senin neşen, kederin ve diğer bütün soyut şeylerin. karşı çıkabilirsiniz. çıkın, ama bu böyledir.

demokrat öğrenci başkanlığı devraldı: sınıfta eşitlik oldu ama başkan ve onunla beraber seçilen yardımcıları verdikleri sözleri unuttular onlari seçenlere sırtlarını döndüler

liberal ögrenci başkan oldu: sınıftaki kimi öğrencilerin refah seviyesinin arttıgı görüldü,ama o kadar az kişi bu durumdan nasiplendi ki zenginler ile sınıfın geri kalanının arasında geniş bir gelir uçurumu oluştu. zenginler kantinlerden istedikleri gibi alisveriş yapabilirken en afilli ders ekipmanlarına sahipken diger öğrenciler çok daha kötü koşullarla hayatlarını idame ettirdiler.

fundementalist öğrenci başkan oldu: hızlı bir şekilde dini kurallar hayata geçirildi (herhangi bir din kastediliyor burda) cennet vaadedildi ama eğitim olanakları daraltıldı,çok katı ve ağır yasaklar getirildi. kadınların sınıf içindeki rolleri ikinci plana itildi.

sosyal demokrat öğrenciye geldi bu defa sıra: ilk başlarda sınıfın geneli için sosyal hakları geliştirdi ama sınıfın elit tabakası bunda hoşnut olmadı ve sınıfa olan kısıtlı ve acınası derece düşük olan desteğini an be an azalttı veya sürekli bunu azaltmakla tehdit etti sosyal demokrat ogrenci yıldı ,parası ve gücü olanların safını tutmaya basladı,desteğini aldığı insanları görmezden gelmeye başladı verdiği tüm sosyal hakları teker teker almaya basladı.

komünist öğrenci devrim yaptı gümbür gümbür iktidara yürüdü: bir süre için herkes eşit oldu bilim,sağlık, sanat , geçim düzeyi gibi konularda gözle görülür ilerlemeler sağlandı,sınıfı sıfırdan yükseklere taşıdı ama kendi görüşünün birazcık dışındakilere bile hayat hakkı tanımadı onları susturdu, cezalandırdı, hatta sınıftan attı.

tüm bu oğrenciler haklı yada haksız defalarca kere diğer sınıflara karşı harb ilan ettiler,kendilerinden ve öteki sınıflardan sayısız öğrenci heba oldu.sınıf içinde bu öğrenciler defalarca olacak şekilde başa geldiler.

en son sahneye anarşist öğrenci cikti: baskanlığı reddettiğini, savaşları,silahlanmayı mülkiyeti reddettiğini, otonom yaşamayı istediğini sınıfı bu şekilde kendi kendini yokedeceğini ,mutlak bi sona götürecegini söyledi. sınıfın kapısını kırıp bahçede özgürce oyun oynamalarını önerdi. başa geçms olan diğer öğrenciler onu hırpaladı,aşşagıladı, şiddet düşkünü olarak damgaladı ve sınıftan attı.

evet anarşizm dünyada lafını bitirmesine izin verilmeyen tek ideolojidir. her ideoloji tarafindan ortak bir sekilde düşman ilan edilen el birliği ile susturulan üzerine yaftalar yapiştırılan ideolojidir. ama gün olacak o da lafını söyleyebilecektir, bu sınıfın soğuk duvarlarının çevrelediği hapishaneden daha iyisini hakettigimize ikna edecek ve bahçede top oynamaya çıkacaktır.

“Captain Oi”

 Tattım seni, dudaklarından tattım. Bana mutluluk verecek şekilde tattım. Sanki dudaklarım müebbet kilit altındaymış, dudaklarını tadana kadar. Tatmanın, tatma hissinin ne olduğunu öğrendim sende.

  Dokundum sana, ellerimin el olduğunu öğrenircesine. Bu zamana kadar hiçbir şeye dokunmamışçasına dokundum sana. Dokunma hissinin varlığından bihabermişçesine, delicesine dokundum. Ve farkettim dokunmayı sende.

  Kokladım seni, aslında kokladığım herşey yalanmış gibi kokladım, başka bir koku yokmuş gibi.. Anladım, koklama hissi neymiş anladım sende.

  Duydum seni, kulaklarım çelikten bir kalkanmış sesini duyana kadar. Sesini duyduktan sonra olmuş ipekten, pamuktan.. Küfrü tatlı bir söze çevirir gibiydi sesin. Bana seni anlattı ve hatırlattı. Bana bir daha unutmamam için söyledi seni ve duyma hissini öğretti sende.

  Gördüm seni, yıllarca gün yüzü görmemiş gibi. Aniden parıldayan ve gözlerimi büyüten bir ışıktın adeta. Sanki senden önce sonsuz tecritteymiş gözlerim ve senle kırılmış kalemim. Görme hissi neymiş öğrendim sende.

  Ve yaşadım seni, defalarca tökezleyip sonunda bulmuş gibi, ölüp ölüp tekrardan dirilmiş fakat senden önce hiç yaşamamış gibi.. Benliğimin farkına vardım ben sevgilim, senlik hissinde.

Not: Kusura bakmayın, bir süredir yazamıyorum. Bu da zaten baya eski bi yazım. Ama yeni yazılarla döncem yakında. Çok da umrunuzdaydı di mi?