Bazen ne kadar çok zorlasam da çıkmıyor. İstediğim tarzda bir yazı yazamıyorum, blog için. Verimli, okurun bilgiye doyacağı ve okumaktan büyük zevk alacağı bir deneme, bir anı yazmak istiyorum ama çıkmıyor işte ne olursa oluyor konu yine dal daşşağa geliyor. Monotonluk ile doğru orantılı olarak gündelik yaşantımda adrenalin hormonlarının en çok salgılandığı anlar çiğ köfte yedikten sonra tuvalette yaşadığım mükemmel saatlerr oluyor. (acaba çok yanacak mı, yoksa çok ıkınacak mıyım vs. düşünüyorum.) Bu yüzden pekte hayatla ilgili aforizmalar, aşk sözleri, özlem dolu mesajlar ve öğüt verici cümleler kuramıyorum.
Yani aklım kaçıyor oralara elimde olan bir sorunsal değil. Salt düşüncelerin kafamın her yerini kurcalaması, geleceğe dair bir plan kuramama neden oluyor. Hatta şu an yazdığım cümleden sonra ne yazacağımı bile tasarlayamıyorum kafamda o kadar durum vahim.
Bazende anlaşılmaz olmak istiyorum ama kelime kapasitemin o kadar geniş olmadığı doğrusunu kanıtlıyorum kendi kendime. böylece anlaşılmaz olma çabaları da yalan oluyor.
O yüzden bu yazıda da pek bir sikim beklemeyin. Gayet sıradan bir insanın yazabileceği şeyleri yazıyorum. Çünkü sıradanım, sıradanız, sıradanlar, sıradan.
” Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. ” gibi bir cümle ile konuya girip, çok değerli ve özgün bir aşk veya ayrılık yazısı yazmayı çok isterdim ama çıkmıyor.
Son zamanlarda kahve ile orantılı olarak çiğ köfte yeme eğilimim de artış gösteriyor. Yani sikerim böyle aşkın ızdırabını, reflü gibi bişey oldum olm. zihnen ve manevi olarak çiğ köfte bana doygunluk kazandırsa da fiziksel olarak sikip attı. hani ben “sıçarken götün yanma eğilimi” olan evreyi çoktan beri aştım, sanırım ben o evreyi çocukken yaşadım ortaokulda falan.
ondan sonra kitapları yavaşa yavaş okusam bile kitap almaya devam ediyorum, son olarak charles bukowski & beat kuşağı isimli kitabı almış bulunuyorum yaklaşık 11 TL gibi cüzzi bir rakamla.
artık neskafe yapmak zamanı çok çalmıyor. ketıl’da yapıyorum abi. olana kadar balkonda bir sigara patlatıyorum. hemen oluyo zaten.
yolunu yordamını sikeyim ki bir fotoğraf makinem yok, eziklik hissediyorum. zaten aklımda ” çok amatör fotoğrafçılık ” adı altında bir albüm oluşturmak var ama bu fotoğraflar baya bi amatör olucak. cep telefonumla çekicem amk, benim neyim eksik, bir galatayı çek, iki martı resmi çek, photographer mı işte ne sikimse oluyon.
o zaman gömüyor ve tatlı rüyalar diliyorum. gömdüm abi.
Son Yorumcuklar